___________________________________________________________

18-02-1967 Haarlems Dagblad – Oprechte Haarlemsche Courant, zaterdag  

Floor Koper geeft commando van de reddingboot over 

„Er is veel veranderd, maar de zee blijft de zee”, zegt schipper Floor Koper uit Zandvoort. Hij is onlangs zeventig jaar geworden en verlaat volgende maand officieel de Koninklijke Noord- en Zuid-Hollandse Reddingsmaatschappij.
Van 1937 af heeft hij het commando gehad van de Zandvoortse reddingboot.

Vanmorgen ging hij weer met de „Dr. ir. S. L. Louwes” de zee op  om zijn opvolger te instrueren. Er zullen voor het afscheid in eind maart nog twee proefvaarten volgen. 
Daarna blijft Floor Koper aan de wal. Maar de wal is voor hem voornamelijk het strand, waar hij zomers badman is en bij Riche karweitjes opknapt. Hij zou de nabijheid van de zee niet kunnen missen. 

  Als zoon van een vissersfamilie trok Floor Koper op dertienjarige leeftijd naar zee. „Toen was je op die leeftijd geen kind meer”, zegt hij,  „nu wel”. 
De „eerste teelt” maakte de jonge Floor Koper mee op de Noordwijk 31.
Het was een bom, een platbodem houten zeilschip van een meter of dertig lang en zeven meter breed. Hij werkte dan boord als „afhouwer en reepschieter”, dat wil zeggen dat nu voor de netten zorgde.
 Op die eerste vaart kwam de Noordwijk 31 in Lerwick in Schotland terecht, het schip moest er drie weken blijven liggen omdat de wind het uitzeilen onmogelijk maakte, Na dertien weken kwam Floor Koper weer in Zandvoort, hij had f 45 verdiend. „dat zal ik nooit vergeten”, zegt de nu zeventigjarige Zandvoorter.
  Hij kan veel vertellen uit al die jaren, na twee zomers op een bom te hebben gevaren kwam hij terecht op de trawlers. Vele jaren was nu visser. 
In 1924 kwam hij als roeier bij de reddingboot, waarover een vriend van hem het commando had. 
Van 1924 af bleef hij in dienst van de KNZRM. 
  Na een ramp met de reddingboot waarbij de schipper verdronk, koos de bemanning Floor Koper als nieuwe schipper. Van 1937 af heeft hij die functie vervuld. 
  In de eerste jaren was de reddingboot bemand met tien roeiers. Acht paarden trokken de boot in zee.
Pas in de bezettingstijd, in 1942, kwam de Dudok de Wit, met motorkracht.
„Tijdens de oefentochten ging er altijd een Duitser mee, om ons te beletten te vluchten, hè, we zouden met vluchtelingen hebben kunnen oversteken. Die Duitser was niet gewapend. Er is mij wel eens dertigduizend gulden geboden om mensen naar Engeland te brengen, maar dat kon niet meer”.
  De laatste jaren is er weinig gebeurd bij Zandvoort, „maar de zee blijft de zee”, zegt Koper.

___________________________________________________________

 
08-05-1967 Haarlems Dagblad, maandag
Zandvoortse reddingboot maakte proefvaart
  Voor het eerst onder leiding van de nieuwe schipper, de heer M. Castien, heeft de bemanning van de Zandvoortse Reddingboot de Ir. Louwes, zaterdag een proefvaart gemaakt. De lancering en vaart verliepen voorspoedig.
  De tocht werd meegemaakt door burgemeester Nawijn.
De zee was kalm en er stond weinig wind, zodat de proefvaart sterk op een pleziertochtie leek. De gebeurtenis trok ook nu weer veel kijkers. 

___________________________________________________________

 
19-09-1967 Haarlem’s Dagblad
Oefening met reddingboot in Zandvoort
(Van onze correspondent)
ZANDVOORT
Vrijdagavond wordt een oefening gehouden met de Zandvoortse reddingboot, de ir. Louwes.
Onderzocht zal worden of de lekkage, die op trad tijdens de laatste oefening, geheel is weggenomen door de reparatie die heeft plaatsgehad.
Om zeven uur wordt de boot gelanceerd op het strand voor de Rotonde.
Zaterdagavond om negen uur wordt op het Zuiderstrand – even voorbij het einde van de Zuidboulevard een oefening gehouden met het wippertoestel.

___________________________________________________________

 
10-07-1967 Haarlems Dagblad, maandag 

Ruwe zee wierp Engels jacht op het strand bij Zandvoort
Benauwd avontuur van solozeiler kreeg „happy ending” in IJmuiden

  Zaterdagmiddag omstreeks kwart voor vijf is het Engelse kieljacht „Blue Dun”, komende uit Yarmouth met bestemming IJmuiden voor de kust van Zandvoort door het plotseling opkomende slechte weer in moeilijkheden geraakt en vlak voor Riche Bad onder enorme belangstelling van badgasten en bewoners van het tentenkamp op de kust gelopen, waar het door nijvere handen hoger op het strand werd getrokken.
  Zondagmiddag om half vier is de „Blue Dun” door de vereende krachten van de Zandvoortse reddingsbrigade, tentenkampbewoners en leden van de Koninklijke Noord- en Zuid Hollandse Reddingsmaatschappij, na een spectaculaire voorbereiding weer in open zee gebracht.
Later op de middag liep het jacht veilig IJmuiden binnen.

De enige opvarende, de heer K. H. Temple uit Yarmouth, was donderdag uit deze plaats vertrokken. Hij vertelde door het steeds slechter wordende weer in twee nachten niet te hebben kunnen slapen.
  Nadat hij in paviljoen Riche weer wat op z’n verhaal was gekomen gaf de Brit te kennen bij hoog water zo spoedig mogelijk naar IJmuiden te willen doorvaren. Zijn jacht had bij de stranding slechts lichte averij opgelopen. 
Alarm
  Op het alarm was de Zandvoortse reddingboot, „Ir. Louwes” van de K.N.Z.HR.M. onder bevel van schipper M. Castien naar het strand vertrokken. 
  Maar na de melding, dat het jachtje reeds op het strand lag, is slechts de tractor met het vuurpijltoestel naar de strandingsplaats gedirigeerd. Er behoefde echter geen assistentie meer te worden verleend. Reeds eerder op de middag had Radio-Scheveningen doorgegeven, dat het jachtje vermist werd, waarbij om verhoogde waakzaamheid werd gevraagd. Ook het vertrek van de reddingboot naar het strand veroorzaakte een grote toeloop van publiek.
  De 54-jarige eigenaar van het jacht, die in Engeland 21 hotels onder zijn beheer heeft, toonde zich bijzonder dankbaar voor de spontane hulp die hij van de Zandvoorters had ondervonden.
Rijkpijlen
  De heer Temple vertelde ons, dat hij reeds kort na zijn vertrek uit Yarmouth door slecht weer was overvallen. Vóór de Hollandse kust wakkerde de wind plotseling aan en toen vóór Zandvoort door benzinegebrek z’n motor afsloeg, bleek hij niet in staat te zijn IJmuiden te bereiken. Meer en meer dreef zijn jacht naar de kust en toen hij in de branding verzeild raakte vestigde hij door het ontsteken van enkele rookpijlen, de aandacht op zijn hachelijke toestand. Dit noodsein werd opgemerkt door de leden van de Zandvoortse reddingsbrigade, de heren W. Haverkamp, T. Gericke, Kl. van der Mije, Hans Boon en Rudi Haverkamp en de heer W. D. J. Fleurbaay, lid van de Texelse reddingsbrigade, die in het Zandvoortse tentenkamp logeert. Zij alleen begaven zich door de hoge branding, zwemmend naar het jacht en slaagden er in dit behouden naar de kust te loodsen. 
Daar werd het schip op het strand gezet.
De heer A. H. Pomper, eigenaar van paviljoen Riche bood daarna de heer Temple gastvrij onderdak aan in zijn bungalow, terwijl de heer W. Haverkamp en diens zoon Rudi zich met de bewaking van het jacht gedurende de nacht belastten.
Noodhaventje
  Zondagmorgen vroeg bleek echter, dat het schip, door het aanhoudende slechte weer gedurende de nacht aanzienlijk hoger op het strand was komen te liggen, waardoor er geen sprake van was, dat het op eigen kracht bij hoog water zou los kunnen komen. Onder leiding van leden van de Zandvoortse reddingsbrigade heeft een aantal tentenkampbewoners daarop een „noodhaven” gegraven van het gestrande schip af tot aan de laagwaterlijn.
  De Koninklijke Noord- en Zuid-Hollandse Reddingsmaatschappij besloot bij het weer vlot brengen van het jacht assistentie te verlenen.
Om half drie vertrok de reddingboot uit het botenhuis en arriveerde om drie uur op de strandingsplaats.
Om half vier begon de tractor „Zee-olifant” aan de „Blue Dun” te trekken en slaagde er na korte tijd in deze naar de eerste bank te trekken.
Opdringend publiek
  Onder leiding van schipper M. Castien, geassisteerd door oud-schipper Floor Koper, had deze bergingsactie een vlot verloop, waarbij de Zandvoortse strandpolitie de grootste moeite had, het opdringend publiek op veilige afstand te houden.
Om kwart voor vier lag de ,,Blue Dun” in de branding op de eerste bank. De zee stond hoog met zware hoge brekers op de banken, doch men slaagde erin, dank zij de vasthoudendheid van leden van de Zandvoortse reddingsbrigade, die tot aan de hals in het water stonden, het gestrande jacht in open zee te krijgen, waarna het – wild steigerend op de hoge golven – koers zette naar IJmuiden.
  Inmiddels was ook de Zandvoortse reddingboot de Ir. Louwes gelanceerd. Deze heeft de „Blue Dun” stand-by verleend tot in IJmuiden, waar het jacht, na een voorspoedige tocht omstreeks vijf uur binnen liep. 

___________________________________________________________

 
10-07-1967 Het Parool, maandag
Badgasten groeven geul naar zee voor gestrand Engels jacht
ZANDVOORT, maandag 
(ANP). — Badgasten in Zandvoort hebben gisterochtend onder leiding van leden van de reddingsbrigade een geul gegraven waardoor het mogelijk werd het gestrande Engelse jachtje Blue Dun weer vlot te brengen. Bij opkomend water trok de tractor van de reddingboot Ir. Louwes het jacht door de geul in zee. De reddingboot bleef daarna tot IJmuiden, waar het jacht binnenliep, in de buurt van het scheepje.

___________________________________________________________

Naar Reddingboot, Acties en beschrijvingen daarvan