| ___________________________________________________________ |
28-01-1987 Nieuwsblad van het Noorden, woensdag
Ambassadeur
Mag een burgemeester weigeren een ambassadeur te ontvangen, als deze een regime vertegenwoordigt dat de elementaire beginselen van menselijke gelijkwaardigheid met de voeten treedt? Zeker, als privé-, persoon, mag burgemeester Staatsen van de stad Groningen ontvangen wie hij wil en we kunnen ons voorstellen dat hij niet erg gebrand is op een koffie-visite van de Zuldafrikaanse ambassadeur in ons land, de heer E.J.L. Quint.
Maar daar gaat het hier natuurlijk niet om. De ambassadeur had een spreekbeurt in Groningen willen combineren met een bezoek aan het Groninger gemeentebestuur. Toch in Groningen zijnde lag voor een ambassadeur, die nog maar anderhalve maand in ons land is, een kennismaking met het college van burgemeester en wethouders van deze stad erg voor de hand. B en W hebben het verzoek om politieke redenen geweigerd.
Hoe verwerpelijk het apartheidsbeleid van Zuid-Afrika ook is (daar mag en kan geen misverstand over bestaan), toch had het Groninger college er verstandiger aan gedaan de heer Quint wel te ontvangen. Moet een stadsbestuur uitmaken welke ambassadeurs wel en niet welkom zijn? En zo ja, heeft de gemeente Groningen soms een lijstje, waarop staat: wie wel en wie niet?
Belangrijker dan de vraag of het gemeentebestuur wel de goede omgangsvormen heeft gehanteerd jegens een officieel hier geaccrediteerde vertegenwoordiger van een ander land, is echter de overweging, dat het stadsbestuur de dialoog met Zuid-Afrika volledig uit de weg gaat.
Natuurlijk hadden B en W voor de vertegenwoordiger van dit land niet de rode loper hoeven uit te rollen. Wel had het gemeentebestuur de heer Quint in een rustig en openhartig gesprek de gevoelens van de stad-Groninger gemeenschap over het schandalige gebeuren in Zuid-Afrika kunnen duidelijk maken. Het is jammer, dat B en W daar voor weglopen.
| ___________________________________________________________ |
Naar Bezoek Ambassadeurs