___________________________________________________________

11-03-1932 Nieuw Weekblad voor de Cinematografie

Een jubileumproductie bij Filma 

  ’t Is thans tien jaar geleden, dat de heeren Van Duinen en Besseling de directie van Filma aanvaardden.
Eigenlijk is ’t in hoofdzaak de heer Van Duinen, die hier de leiding heeft, want de groote uitbreiding inde latere jaren van de andere afdeeling van de belangen in het filmbedrijf, namelijk de technische afdeeling, heeft ’t noodig gemaakt, dat de heer Besseling zich bij voortduren daarmee bemoeide.

Ter gelegenheid van dit tienjarig jubileum heeft Filma een speciale productie uitgebracht, die onder den naam „The big 10” straks in het bedrijf stellig populair zal zijn.

  Deze tien films zijn met één uitzondering alle Europeesche, en wel Duitsche werken. Die eene uitzondering is Harold Lloyd’s „Grootmoeders Jongen”, een gesynchroniseerde reprise van dit werk, dat indertijd een enorm succes in alle theaters, waar ’t vertoond werd, heeft gehad.
Wie zich deze film nog in het geheugen terugroept, zal zich onmiddéllijk kunnen voorstellen dat ook ditmaal Harold Lloyd weer het publiek naar de theaters zal trekken. 

  De overige negen films zijn alle Duitsche films met Duitsche artisten en alle ook films, waarover heel wat geschreven is, ’t zij dat ze reeds zijn uitgebracht, ’t zij dat ze in bewerking zijn. Bij dit laatste denken we aan „Atlantide”, de nieuwe bewerking van Pierre Benoit’s wereldberoemde roman onder regie van Pabst, waarnaar met begrijpelijke spanning wordt uitgezien, mede ook omdat Brigitte Helm de hoofdrol speelt met als tegenspeler Gustav Kiessl, als Morhange.
  Van Pabst is in „The Big 10” ook „Kameradschaft”, het epos gewijd aan de menschheid, waarover we reeds in den breede met slechts woorden van lof en waardeering gewaagden, zooals de geheele Nederlandsche pers zulks deed.

  En na deze drie moeten we noemen een film van Fritz Lang, „Het Testament van dr. Mabuse”, waarvan ook nu weer z’n echtgenoote, Thea von Harbou, het scenario maakte. Wie herinnert zich niet meer de Mabuse-film en het succes dat deze mocht oogsten. 

’t Is niet te boud ook ditmaal van Lang weer iets zeer bizonders te verwachten. Hier kan het echtpaar de ongebreidelde fantasie waarover beiden beschikken, bot vieren. Lang behoort tot die artisten aan wiens werk de geheele pers en al het publiek steeds de meeste aandacht schenkt en de meeste beschouwingen wijdt. []

___________________________________________________________

Naar Firma P. R. van Duinen